وبلاگ
بهترین نوع آمپول برای تنگی کانال نخاعی چیست؟ راهنمای درمان غیرجراحی
تنگی کانال نخاعی یکی از علل شایع درد کمر و درد پا در میانسالان و سالمندان است. امروزه «آمپول برای تنگی کانال نخاعی» تزریقهای موضعی دور ستون فقرات به عنوان گزینهای کمتهاجمی و غالباً مؤثر برای کاهش درد، کاهش التهاب و به تعویق انداختن یا اجتناب از جراحی شناخته میشود.
چرا تنگی کانال نخاعی میدهد؟
تنگی کانال نخاعی وضعیتی است که فضای داخل کانال نخاعی یا سوراخهای خروجی ریشههای عصبی تنگ میشود و باعث فشار بر اعصاب میگردد. این فشار معمولاً منجر به درد، بیحسی، گزگز یا ضعف در نواحی تحت تأثیر (مثل پاها) میشود. شایعترین علل عبارتاند از تغییرات تخریبی مربوط به افزایش سن (آرتروز)، بیرونزدگی یا فرسودگی دیسک کمر، ضخیمشدن لیگامانها و تغییرات مادرزادی یا ناشی از آسیب. علائم تنگی کانال نخاعی شامل:
- درد کمر یا درد تیرکشنده به پاها (سیاتیک)
- بیحسی یا ضعف عضلانی در اندام تحتانی
- کاهش تحمل راهرفتن (راهرفتن با فاصله کمتر از قبل باعث تشدید درد میشود)
- در موارد پیشرفته، اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع (نادر اما جدی)
آمپول برای تنگی کانال نخاعی چیست و چگونه عمل میکند؟
وقتی پزشک به شما تزریق «آمپول برای تنگی کانال نخاعی» یا «تزریق آمپول در فضای اپیدورال» را پیشنهاد میدهد، منظورش روشی است که در آن داروهای ضدالتهاب، بیحسکننده یا ترکیبات ترمیمی مستقیماً در نواحی نزدیک به ریشههای عصبی تزریق میشود. هدف از این تزریق، کاهش التهاب، تسکین درد و فراهمکردن شرایط بهتر برای حرکت و انجام فیزیوتراپی است.
بهعبارت سادهتر، در این روش دارو مستقیماً به همان جایی تزریق میشود که منبع درد است، بنابراین اثرگذاری سریعتر و قویتری نسبت به قرص یا داروهای خوراکی دارد.
چگونه این آمپولها اثر میگذارند؟
-
کاهش التهاب: داروهای کورتونی یا ضدالتهابی در محل تزریق باعث کاهش تورم اطراف عصب و در نتیجه کاهش درد میشوند.
-
تسکین سریع درد: داروهای بیحسکننده موضعی، درد را در همان جلسه تزریق بهصورت موقت کم میکنند تا بیمار بتواند حرکات روزمره یا فیزیوتراپی را راحتتر انجام دهد.
-
کاهش فشار روی عصب: در برخی روشها مثل تزریق دیسکوژل، مادهای مخصوص داخل دیسک تزریق میشود تا حجم دیسک کمتر و فشار از روی عصب برداشته شود.
-
تحریک ترمیم طبیعی بدن: در روشهای جدیدتر مثل تزریق PRP یا سلولهای بنیادی، هدف این است که بدن خودش فرایند بازسازی بافت آسیبدیده را فعال کند.
-
افزایش اکسیژن و تغذیه بافتی: در اوزونتراپی، گاز اوزون به بدن تزریق میشود تا اکسیژنرسانی و متابولیسم سلولی بهبود یابد و التهاب کاهش پیدا کند.
چند نکته مهم قبل از تزریق
-
این تزریقها معمولاً در مطب یا کلینیک تخصصی و تحت هدایت تصویر (فلوروسکوپی یا سونوگرافی) انجام میشوند تا دارو دقیقاً در محل درست تزریق شود.
-
کل فرایند اغلب کمتر از نیم ساعت طول میکشد و نیازی به بستری در بیمارستان ندارد.
-
بسته به نوع دارو و وضعیت بیمار، ممکن است اثر تزریق از چند هفته تا چند ماه باقی بماند. گاهی لازم است تزریق تکرار شود.
در مجموع، تزریق آمپول برای تنگی کانال نخاعی یکی از مطمئنترین روشهای درمان غیرجراحی است که میتواند بدون نیاز به تیغ جراحی، درد و التهاب را تا حد زیادی کاهش دهد.
انواع آمپولهای مورد استفاده برای تنگی کانال نخاعی
وقتی صحبت از «آمپول برای تنگی کانال نخاعی» میشود، در واقع با یک روش واحد روبهرو نیستیم. پزشکان بسته به شدت علائم، وضعیت ستون فقرات و نوع درد، از ترکیبهای متفاوتی از داروها و مواد تزریقی استفاده میکنند. هر نوع تزریق هدف خاصی دارد: یکی التهاب را کم میکند، دیگری فشار روی عصب را میکاهد و برخی هم به بازسازی بافت کمک میکنند.
در ادامه با مهمترین و پرکاربردترین نوع تزریقها آشنا میشوید.
آمپول اپیدورال (Epidural Injection)
تزریق اپیدورال یکی از شناختهشدهترین روشهای درمان غیرجراحی برای تنگی کانال نخاعی است. در این روش، دارو در فضای اپیدورال (اطراف نخاع و ریشههای عصبی) تزریق میشود تا التهاب و تورم کاهش یابد.
مزایا
- کاهش سریع درد در ناحیه کمر و پاها
- کاهش التهاب اطراف ریشههای عصبی
- انجام سریع و سرپایی بدون نیاز به بستری
- امکان تکرار در فواصل زمانی مشخص در صورت نیاز
نکات و عوارض احتمالی
- درد یا احساس سنگینی موقت پس از تزریق
- احتمال عفونت یا خونریزی (نادر و قابل پیشگیری با رعایت اصول استریل)
- اثر موقتی در برخی بیماران (چند هفته تا چند ماه)
این تزریق معمولاً ترکیبی از کورتون و بیحسکننده موضعی است. پزشک با هدایت تصویر (فلوروسکوپی) محل تزریق را دقیق مشخص میکند.
تزریق ترانسفورامینال (Transforaminal Injection)
در این روش، دارو دقیقاً در مجرایی تزریق میشود که عصب از ستون فقرات خارج میشود (سوراخ بینمهرهای). هدف این تزریق درمان موضعیتر برای ریشه عصبی خاص است که تحت فشار قرار گرفته.
مزایا
- دقت بسیار بالا در رساندن دارو به محل التهاب
- اثر سریعتر نسبت به تزریق اپیدورال در موارد موضعی
- کاهش درد تیرکشنده پا درد سیاتیک
نکات و محدودیتها
- نیاز به تجهیزات تصویربرداری پیشرفته
- احتمال احساس بیحسی موقتی پا
- انجام آن باید فقط توسط پزشک متخصص ستون فقرات صورت گیرد
تزریق دیسکوژل (Discogel Injection)
تزریق دیسکوژل یکی از روشهای نوین درمانی است که در سالهای اخیر در درمان تنگی کانال نخاعی ناشی از بیرونزدگی یا فرسودگی دیسک کاربرد پیدا کرده است. در این روش، مادهای ژلمانند حاوی الکل و مشتقات سلولزی داخل دیسک تزریق میشود. این ژل باعث کاهش فشار درون دیسک و در نتیجه کاهش فشار روی ریشه عصبی میشود.
مزایا
- کاهش حجم دیسک و رفع فشار از روی عصب
- بدون نیاز به جراحی یا بیهوشی
- اثر نسبتاً طولانیتر از تزریقهای معمولی (چند ماه تا چند سال)
محدودیتها و هزینهها
- انجام آن فقط در مراکز تخصصی امکانپذیر است
- هزینه تزریق دیسکوژل معمولاً بالاتر از سایر تزریقهاست
- بیمههای درمانی اغلب این روش را پوشش نمیدهند
کورتونهای ضدالتهابی
کورتونها قویترین داروهای ضدالتهاب در تزریقهای نخاعی هستند. معمولاً در ترکیب با داروهای بیحسکننده استفاده میشوند تا التهاب اطراف اعصاب کاهش یابد.
مزایا
- اثر سریع و قوی در کاهش درد و التهاب
- تسهیل انجام فیزیوتراپی و فعالیت روزمره
- کاربرد گسترده و هزینه پایینتر نسبت به روشهای جدید
عوارض احتمالی
- افزایش قند خون در بیماران دیابتی
- احتمال پوکی استخوان در مصرف مکرر
- اثر موقتی در برخی بیماران
بیحسکنندههای موضعی
این داروها معمولاً همراه با کورتون تزریق میشوند تا اثر تسکین فوری ایجاد کنند. بیحسکنندههایی مثل لیدوکائین یا بوپیواکائین، در ناحیه تزریق باعث قطع انتقال پیامهای درد میشوند.
مزایا
- تسکین سریع درد در همان جلسه تزریق
- کمک به تشخیص محل دقیق درد (تزریق تشخیصی)
- ترکیب مناسب با سایر داروهای تزریقی
نکات
- اثر کوتاهمدت (چند ساعت تا حداکثر دو روز)
- در صورت تزریق نادرست ممکن است بیحسی موقت گستردهتر ایجاد کند
مسکنهای غیراستروئیدی تزریقی (NSAIDs)
داروهایی مانند کتورولاک یا دیکلوفناک در برخی تزریقها برای کاهش التهاب و درد مورد استفاده قرار میگیرند. اگرچه کمتر از کورتونها استفاده میشوند، اما گزینهای مناسب برای بیماران با محدودیت مصرف استروئید هستند.
مزایا
- بدون عوارض استروئیدی
- اثر تسکیندهنده قابلقبول در دردهای خفیف تا متوسط
- هزینه کمتر
نکات
- اثر نسبتاً کوتاه
- ممکن است در بیماران با مشکلات کلیوی یا گوارشی محدودیت داشته باشد
شلکنندههای عضلانی تزریقی
در مواردی که درد ناشی از اسپاسم عضلانی باشد، پزشک ممکن است از داروهای شلکننده عضلانی بهصورت تزریقی در کنار سایر درمانها استفاده کند.
مزایا
- کاهش گرفتگی و اسپاسم عضلات
- افزایش دامنه حرکتی و کاهش درد ثانویه
محدودیتها
- اثر موقتی
- در دوز بالا ممکن است باعث خوابآلودگی یا ضعف عضلانی شود
اوزونتراپی (Ozone Therapy)
در این روش، ترکیبی از گاز اوزون و اکسیژن به نواحی اطراف دیسک یا عصب تزریق میشود. اوزون خاصیت ضدالتهابی و ترمیمی دارد و به بهبود جریان خون در بافت کمک میکند.
مزایا
- کاهش التهاب بهصورت طبیعی بدون داروی شیمیایی
- تحریک ترمیم بافتی و کاهش فشار بر عصب
- روش کمتهاجمی و بدون نیاز به بیهوشی
معایب احتمالی
- نیاز به چند جلسه برای اثرگذاری پایدار
- نتایج درمان در بیماران مختلف متفاوت است
- معمولاً تحت پوشش بیمه نیست
تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)
در روش تزریق PRP، مقداری از خون خود فرد گرفته میشود و پس از جداسازی پلاسما و غلظت پلاکتها، همان محلول دوباره در ناحیه آسیبدیده تزریق میشود. این روش باعث تحریک بازسازی بافتها و کاهش التهاب میشود.
مزایا
- استفاده از سلولهای خود بدن، بدون واکنش آلرژیک
- کمک به ترمیم بافتهای آسیبدیده
- بهبود تدریجی و پایدار در برخی بیماران
نکات و محدودیتها
- اثر آن فوری نیست (نتیجه بعد از چند هفته ظاهر میشود)
- هزینه بالاتر نسبت به تزریقهای معمولی
- نیاز به انجام در مراکز مجهز و متخصص
تزریق سلولهای بنیادی
تزریق سلولهای بنیادی از جدیدترین روشهای در حال بررسی برای درمان مشکلات ستون فقرات است. در این روش، سلولهای بنیادی گرفتهشده از مغز استخوان یا چربی بدن بیمار به ناحیه آسیبدیده تزریق میشود تا فرایند بازسازی طبیعی بدن فعال شود.
مزایا
- امکان بازسازی بافتهای فرسوده یا آسیبدیده
- پتانسیل درمانی بالا در آینده نزدیک
- بدون نیاز به جراحی باز
محدودیتها
- در حال حاضر بیشتر در مراکز تحقیقاتی انجام میشود
- هزینه بالا و عدم پوشش بیمهای
- نیاز به تخصص بسیار بالا و شرایط استریل کامل
همانطور که دیدید، هر نوع تزریق هدف خاصی دارد. انتخاب نوع مناسب بستگی به تشخیص پزشک، شدت علائم، و وضعیت عمومی بیمار دارد. برای بسیاری از بیماران، ترکیب چند روش میتواند بهترین نتیجه را بدهد، مثلاً تزریق اپیدورال همراه با فیزیوتراپی یا اوزونتراپی.
جدول مقایسه انواع آمپولها برای تنگی کانال نخاعی
جدول زیر مقایسهای کامل و کاربردی از انواع آمپولها و تزریقهای مورد استفاده برای تنگی کانال نخاعی بر اساس معیارهای اصلی (نوع تزریق، هدف، مزایا، ماندگاری اثر، هزینه تقریبی، و میزان تهاجم) ارائه میدهد.
| نوع تزریق | هدف اصلی | مزایا | ماندگاری اثر | هزینه تقریبی (هر جلسه) | میزان تهاجم | توضیح کوتاه |
|---|---|---|---|---|---|---|
| تزریق اپیدورال | کاهش التهاب و درد ریشههای عصبی | کاهش سریع درد، انجام سرپایی | چند هفته تا چند ماه | ۱ تا ۴ میلیون تومان | کم | پرکاربردترین روش تزریق برای تنگی کانال |
| تزریق ترانسفورامینال | درمان موضعی ریشه عصبی درگیر | اثر سریع، دقت بالا | چند هفته تا چند ماه | ۲ تا ۵ میلیون تومان | کم | تزریق دقیق با کمک تصویربرداری در محل خروج عصب |
| تزریق دیسکوژل | کاهش فشار داخل دیسک و رفع فشار عصبی | ماندگاری بالا، بدون جراحی | چند ماه تا چند سال | ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان | متوسط | ماده ژلمانند برای جمع شدن دیسک تزریق میشود |
| کورتونهای ضدالتهابی | کنترل التهاب شدید | اثر سریع، کاهش التهاب قوی | کوتاه تا متوسط | ۱ تا ۲ میلیون تومان | کم | معمولاً با بیحسکننده ترکیب میشود |
| بیحسکنندههای موضعی | تسکین سریع درد | اثر فوری، بیعارضه | چند ساعت تا دو روز | کمتر از ۱ میلیون تومان | کم | بیشتر برای تسکین موقت یا تشخیص محل درد |
| مسکنهای غیراستروئیدی تزریقی | کنترل التهاب خفیف تا متوسط | بدون عوارض استروئیدی | کوتاهمدت | ۵۰۰ هزار تا ۱.۵ میلیون تومان | کم | جایگزین مناسب برای افراد با منع مصرف کورتون |
| شلکنندههای عضلانی تزریقی | کاهش اسپاسم عضلات اطراف ستون فقرات | رفع گرفتگی و خشکی | چند روز تا چند هفته | کمتر از ۱ میلیون تومان | کم | درمان مکمل در کنار تزریقهای دیگر |
| اوزونتراپی | بهبود جریان خون و ترمیم بافت | طبیعی، بدون داروی شیمیایی | چند ماه تا یک سال | ۲ تا ۶ میلیون تومان | کم تا متوسط | چند جلسه نیاز دارد، اثر تدریجی دارد |
| تزریق PRP | تحریک ترمیم و بازسازی بافتها | طبیعی، استفاده از خون خود فرد | چند ماه تا بیش از یک سال | ۵ تا ۱۲ میلیون تومان | متوسط | نیاز به زمان برای اثرگذاری و چند جلسه |
| سلولهای بنیادی | بازسازی بافتهای آسیبدیده | پتانسیل درمانی بالا، آیندهدار | بلندمدت | بیش از ۲۰ میلیون تومان | متوسط تا زیاد | بیشتر در مراکز تخصصی یا تحقیقاتی انجام میشود |
مزایا و معایب تزریق آمپول برای تنگی کانال نخاعی
تزریق آمپول برای تنگی کانال نخاعی معمولاً بهعنوان یک روش درمانی غیرجراحی و کمتهاجمی شناخته میشود. این روش برای بسیاری از بیماران فرصتی فراهم میکند تا بدون نیاز به جراحی، درد و التهاب خود را کنترل کنند.
اما مثل هر روش درمانی دیگر، در کنار مزایا، محدودیتها و عوارض احتمالی هم دارد.
مزایای تزریق آمپول
- کاهش سریع درد و التهاب: اغلب بیماران طی چند روز پس از تزریق، کاهش قابلتوجهی در درد احساس میکنند.
- عدم نیاز به جراحی: یکی از بزرگترین مزایای این روش، پرهیز از عمل باز و بیهوشی عمومی است.
- دوره نقاهت کوتاه: بیشتر افراد ظرف چند ساعت تا یک روز میتوانند به فعالیتهای سبک روزمره بازگردند.
- افزایش توان حرکتی: با کاهش درد، بیمار میتواند فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی را مؤثرتر انجام دهد.
- قابلیت تکرار: در صورت بازگشت درد، پزشک میتواند با فاصله زمانی مناسب تزریق را تکرار کند.
- قابل انجام برای اغلب گروههای سنی: حتی در افراد مسن یا دارای بیماریهای زمینهای (در صورت نظر پزشک).
معایب و عوارض احتمالی
- اثر موقتی: در برخی بیماران، اثر تزریق پس از چند ماه کاهش مییابد و نیاز به تکرار دارد.
- احتمال درد یا بیحسی موقت در محل تزریق: طبیعی و گذرا است.
- احتمال بروز عفونت یا خونریزی (بسیار نادر): در مراکز معتبر با رعایت اصول استریل تقریباً صفر است.
- عوارض دارویی: بهویژه در تزریقهای کورتونی (مثل افزایش قند خون یا تپش قلب موقت).
- تفاوت در پاسخ بیماران: میزان بهبود از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
در مجموع، تزریق آمپول برای تنگی کانال نخاعی برای بسیاری از بیماران مؤثر است، اما تأکید بر انتخاب صحیح نوع تزریق و انجام آن توسط پزشک مجرب مهمترین عامل موفقیت درمان است.
تزریقهای مختلف میتوانند در کاهش التهاب و درد نقش مهمی داشته باشند. اما در کنار این روشها، استفاده از ابزارهای کمکی مانند کمربندهای طبی پیشرفته نیز میتواند به تسریع روند بهبود و تسکین درد کمک کند. یکی از این ابزارها که در سالهای اخیر توجه متخصصان و بیماران را جلب کرده، «کمربند پلاتینر» است.
استفاده از کمربند پلاتینر برای تسکین درد تنگی کانال نخاعی
کمربند پلاتینر یکی از کمربندهای طبی پیشرفتهای است که برای کاهش دردهای ناحیه کمر، ستون فقرات و تنگی کانال نخاعی طراحی شده است. این کمربند با استفاده از فناوری UIC، به بهبود گردش خون در ناحیه کمری و کاهش اسپاسم عضلات اطراف مهرهها کمک میکند.
نحوه عملکرد کمربند پلاتینر
در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی، فشار روی اعصاب نخاعی باعث التهاب و درد مداوم میشود. کمربند پلاتینر با ایجاد گرمای کنترلشده و تحریک الکتریکی ملایم:
-
باعث افزایش جریان خون در ناحیه آسیبدیده میشود،
-
به کاهش فشار عصبی و التهاب کمک میکند.
این فرآیند موجب میشود درد بیمار کمتر شده و دامنهی حرکتی او بهتدریج افزایش یابد.
کمربند پلاتینر جایگزین درمان تزریقی یا جراحی نیست، اما بهعنوان یک تکمیلکنندهی مؤثر در مسیر درمان غیرجراحی تنگی کانال نخاعی شناخته میشود. ترکیب تزریقهای هدفمند با استفادهی اصولی از این کمربند، میتواند درد را کاهش داده، عضلات را تقویت کند و روند بهبود را تسریع بخشد.
هزینه تزریق ژل و فاکتورهای مؤثر بر آن
هزینه تزریق در درمان تنگی کانال نخاعی به نوع دارو یا ماده تزریقی، میزان تخصص پزشک، و امکانات مرکز درمانی بستگی دارد. برخی تزریقها مانند تزریق اپیدورال معمولاً هزینهای پایینتر دارند، در حالی که روشهای جدیدتر مثل تزریق دیسکوژل یا PRP گرانتر هستند.
میانگین هزینهها
- تزریق اپیدورال یا ترانسفورامینال: از ۱ تا ۴ میلیون تومان در هر جلسه
- تزریق دیسکوژل: حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان (به دلیل قیمت مواد و تجهیزات خاص)
- اوزونتراپی: بین ۲ تا ۶ میلیون تومان بسته به تعداد جلسات
- تزریق PRP: از ۵ تا ۱۲ میلیون تومان
- تزریق سلولهای بنیادی: گاهی بیش از ۲۰ میلیون تومان، بسته به مرکز و روش برداشت سلول
عوامل مؤثر بر هزینه
- نوع ماده تزریقی و برند دارو
- تعداد جلسات مورد نیاز
- استفاده از تجهیزات تصویربرداری (فلوروسکوپی یا سونوگرافی)
- تخصص پزشک و سابقه او در انجام تزریقهای نخاعی
- شهر و مرکز درمانی (کلینیک خصوصی یا دولتی)
بیشتر بیمههای درمانی، تزریقهای خاص مانند PRP، دیسکوژل یا سلولهای بنیادی را تحت پوشش قرار نمیدهند. اما برخی بیمههای تکمیلی ممکن است بخشی از هزینه اپیدورال را پرداخت کنند.
نکات مهم قبل و بعد از تزریق
پیش از انجام تزریق، پزشک باید وضعیت شما را بهطور کامل بررسی کند تا مشخص شود که آیا واقعاً تنگی کانال نخاعی علت اصلی دردتان است یا خیر. گاهی دردهای مشابه از دیسک یا عضله منشأ میگیرند و تزریق باید در محل خاصی انجام شود.
نکات قبل از تزریق
- انجام MRI یا سیتیاسکن برای تعیین محل دقیق تنگی
- بررسی سابقه بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون یا حساسیت دارویی
- خودداری از مصرف داروهای رقیقکننده خون قبل از تزریق (با نظر پزشک)
- ناشتایی سبک یا پرهیز از غذاهای سنگین چند ساعت پیش از تزریق
مراقبتهای بعد از تزریق
- استراحت نسبی ۲۴ ساعت پس از تزریق
- پرهیز از رانندگی یا فعالیت سنگین در روز تزریق
- استفاده از کمپرس سرد برای مراقبت بعد از تزریق در صورت احساس درد
- مراجعه مجدد به پزشک در صورت تب، بیحسی یا ضعف شدید
چه کسانی گزینه مناسبی برای تزریق آمپول هستند؟
تزریق آمپول معمولاً برای افرادی توصیه میشود که:
- دچار تنگی خفیف تا متوسط کانال نخاعی هستند.
- با داروهای خوراکی و فیزیوتراپی بهبود کافی نداشتهاند.
- علائم درد یا بیحسی باعث اختلال در فعالیتهای روزمرهشان شده است.
- بهدلایل سنی یا پزشکی امکان جراحی ندارند.
- یا مایلاند قبل از جراحی، روشهای غیرجراحی را امتحان کنند.
در مواردی که بیمار دچار بیاختیاری ادرار یا ضعف شدید پیشرونده است، معمولاً تزریق کافی نیست و نیاز به بررسی جراحی وجود دارد.
جمعبندی
تزریق آمپول برای تنگی کانال نخاعی یکی از مؤثرترین روشهای درمان غیرجراحی است که میتواند در مدت کوتاهی درد و التهاب را کاهش دهد و کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشد. از تزریق اپیدورال گرفته تا روشهای نوینی مثل دیسکوژل، اوزونتراپی و PRP، هرکدام نقش خاصی در کنترل علائم دارند.
اما نکته مهم این است که انتخاب روش مناسب باید زیر نظر پزشک متخصص ستون فقرات و پس از بررسی دقیق وضعیت بیمار انجام شود.
اگر به دنبال درمانی کمخطر، سریع و مؤثر هستید، تزریقهای نخاعی میتوانند یکی از بهترین گزینهها باشند، بهویژه وقتی با فیزیوتراپی و مراقبتهای سبک زندگی همراه شوند.
سؤالات متداول
-
چند جلسه تزریق برای درمان لازم است؟
بسته به نوع تزریق و شدت علائم، معمولاً بین ۱ تا ۳ جلسه کافی است. گاهی با یک تزریق هم بیمار بهبود چشمگیری پیدا میکند.
-
اثر تزریق چقدر دوام دارد؟
در بیشتر موارد، اثر تزریق بین چند هفته تا چند ماه باقی میماند. روشهایی مثل دیسکوژل یا PRP ممکن است ماندگاری بیشتری داشته باشند.
-
آیا تزریق دردناک است؟
تزریق تحت بیحسی موضعی انجام میشود و معمولاً فقط سوزش یا فشار خفیف حس میشود. اکثر بیماران آن را قابل تحمل توصیف میکنند.
-
آیا این تزریقها خطرناکاند؟
در صورت انجام توسط پزشک متخصص و با هدایت تصویر، خطرات آن بسیار پایین است. عوارض جدی مانند عفونت یا آسیب عصبی بسیار نادرند.
-
آیا همه بیماران میتوانند از این روش استفاده کنند؟
خیر، بیماران با عفونت فعال، مشکلات انعقادی یا حساسیت به داروهای تزریقی باید قبل از انجام با پزشک مشورت کنند.
-
آیا بیمه هزینه تزریق را پوشش میدهد؟
تزریقهای معمولی مانند اپیدورال ممکن است تحت پوشش جزئی باشند، اما روشهای جدیدتر مثل PRP یا دیسکوژل معمولاً نیاز به پرداخت آزاد دارند.