مگنت تراپی چیست | کاربردها، مزایا و عوارض در درمان بیماری‌های اسکلتی

مگنت تراپی یکی از زیرشاخه‌های فیزیوتراپی است. این روش درمانی در واقع یک نوع روش غیرتهاجمی به شمار می‌رود که با به کارگیری یک نوع انرژی به نام انرژی مغناطیسی انجام می‌شود. مگنت تراپی از سه طریق کاهش سیگنال درد در مغز، تحریک مغز به تولید اندورفین و کمک به تعدیل میدان مغناطیسی بدن به کاهش درد در بدن کمک می کند. مگنت تراپی در درمان دیسک کمر، آرتروز و سیاتیک موثر است.

مگنت تراپی چیست؟

مگنت تراپی (Magnet therapy) مغناطیس درمانی یک عمل پزشکی جایگزین شبه علمی است که شامل میدان مغناطیسی ضعیف است و توسط یک آهن‌ربای دائمی که روی بدن قرار می‌گیرد، تولید می‌شود. این روش درمانی جایگزین الکترومغناطیسی است و از یک میدان مغناطیسی تولید شده توسط یک دستگاه برقی استفاده می‌کند. پزشکان ادعا می‌کنند که قرار دادن قسمت‌های خاصی از بدن در معرض میدان‌های الکتریکی یا مغناطیسی ضعیف اثرات مفیدی بر سلامتی دارد. دستگاه مگنت تراپی با تولید و انتشار امواج مغناطیس با اشکال و شدت‌های مختلف که تماما قابل برنامه‌ریزی است به رفع درد در بدن کمک می کند. این امواج به صورت پالس به بیمار منتقل می‌شوند و تعداد پالس‌ها و چگونگی این امواج، در درمان بیماری‌های مختلف متفاوت است.

مگنت تراپی چگونه به کاهش درد کمک می کند؟

ساز و کار مگنت تراپی به این شکل است که با ورود امواج مغناطیسی به بدن 4 اتفاق مهم رخ می دهد که شامل:

• میدان مغناطیسی با کاهش سیگنال درد ارسالی به مغز به کاهش ارسال پیام درد به مغز کمک می کند.
• آهن ربا یک جریان الکتریکی کوچک در رگ ها ایجاد می کند، مغز در قبال این جریان الکتریکی اندروفین ترشح می کند.
• بدن خود یک میدان مغناطیسی داخلی دارد که در شرایط عادی در تعادل است. حال اگر آسیبی به بدن وارد شود میدان مغناطیسی بدن تعادل خود را از دست می هد. مگنت تراپی به بازگردانی تعادل به میدان مغناطیسی بدن کمک می کند.
• استفاده از میدان های الکترومغناطیسی باعث می شود اکسیژن بیشتری به درون سلولها نفوذ کند. به این ترتیب جذب مواد مغذی از طریق سلولها افزایش می یابد، گردش خون سرعت می یابد و به دنبال آن پاکسازی مواد زائد از بدن سریعتر صورت می گیرد.

اثرات درمانی مگنت‌تراپی بر بدن

میدان‌های مغناطیسی در مگنت‌تراپی نه‌تنها درد را کاهش می‌دهند بلکه عملکرد سلول‌ها را در سطح فیزیولوژیکی تغییر می‌دهند. این تأثیرات به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شود:

۱. اثر ضد درد (Analgesic Effect)

• با مهار انتقال سیگنال‌های درد در فیبرهای عصبی محیطی، احساس درد کاهش می‌یابد.

• افزایش ترشح اندورفین در مغز موجب تسکین طبیعی و طولانی‌مدت می‌شود.

• در دردهای سیاتیکی، فتق دیسک و آرتروز، به‌ویژه در نواحی کمری و زانو، تأثیر قابل‌توجهی دارد.

۲. اثر ضد التهاب (Anti-inflammatory Effect)

• باعث کاهش آزادسازی سیتوکین‌ها و پروستاگلاندین‌های التهابی می‌شود.

• افزایش جریان خون موضعی به خروج مواد التهابی از بافت کمک می‌کند.

• در درمان آرتریت، تاندونیت و التهاب بعد از جراحی نقش مؤثری دارد.

۳. اثر بازسازی بافتی (Regenerative Effect)

• با افزایش نفوذ اکسیژن و مواد مغذی به سلول‌ها، ترمیم سریع‌تر انجام می‌شود.

• تحریک سنتز کلاژن و پروتئین‌های ساختاری در عضلات، تاندون‌ها و پوست.

• به همین دلیل در شکستگی‌ها، پارگی تاندون و زخم‌های دیر ترمیم‌شونده استفاده می‌شود.

۴. اثر بر گردش خون و اکسیژن‌رسانی (Vasodilation & Oxygenation)

• میدان مغناطیسی موجب انبساط عروق (وازودیلاتاسیون) و افزایش جریان خون می‌شود.

• در نتیجه، اکسیژن بیشتری به بافت‌های آسیب‌دیده می‌رسد و مواد سمی سریع‌تر دفع می‌شوند.

• این مکانیسم در کاهش سفتی عضلات، اسپاسم و خستگی مزمن عضلانی مؤثر است.

۵. اثر بر سیستم عصبی (Neural Regulation)

• باعث تنظیم پتانسیل غشای سلولی در نورون‌ها و بهبود هدایت عصبی می‌شود.

• در بیماران دچار نوروپاتی محیطی یا دردهای مزمن عصبی به بهبود عملکرد عصب کمک می‌کند.

• شواهد نشان داده‌اند که تحریک مغناطیسی در حد پایین می‌تواند خلق و تمرکز ذهنی را نیز بهبود دهد.

اثر مگنت‌تراپی بر سلول‌ها و فیزیولوژی بدن

بدن ما از میلیاردها سلول تشکیل شده که هرکدام پتانسیل الکتریکی غشا و تبادل یون‌ها (سدیم، پتاسیم، کلسیم و…) را برای زنده‌ماندن و ترمیم حفظ می‌کنند. میدان‌های مغناطیسی پالسیِ با فرکانس پایین (PEMF) می‌توانند در برخی بافت‌ها تغییرات زیر را ایجاد کنند:

• تسهیل تبادل یونی و بهبود نفوذپذیری غشا: با القای جریان‌های ریز، عبور یون‌ها از غشا آسان‌تر می‌شود و تنظیم برهم‌کنش کانال‌های یونی کمک می‌کند تا سلول‌ها به شرایط دست‌یابی به تعادل متابولیک نزدیک شوند.

• بهبود کار میتوکندری و متابولیسم انرژی: وقتی ورود یون‌ها و اکسیژن به سلول بهتر شود، تولید انرژی (ATP) کارآمدتر می‌شود؛ این موضوع برای ترمیم بافت و کاهش خستگی موضعی اهمیت دارد.

• کاهش برانگیختگی درد در مسیرهای عصبی: تعدیل سیگنال‌دهی نورونی می‌تواند به کم‌شدن شلیک نابجای فیبرهای عصبی (یکی از ریشه‌های درد نوروپاتیک) کمک کند و آستانهٔ درد را بالا ببرد.

• کمک به تنظیم ریزگردش خون (Microcirculation): میدان‌های پالسی می‌توانند به گشادشدن عروق ریز کمک کنند؛ نتیجه‌اش افزایش اکسیژن‌رسانی و خروج متابولیت‌های التهابی است که با کاهش التهاب و ورم هم‌جهت است.

• حمایت از فرایندهای ترمیمی: مطالعات فیزیولوژیک نشان داده‌اند که تحریک فیبروبلاست‌ها و سنتز پروتئین‌های ماتریکس خارج‌سلولی (مثل کلاژن) می‌تواند تسریع شود؛ این موضوع در ترمیم تاندون، رباط و پوست اهمیت دارد.

• نفوذ به بافت‌های عمقی: بر خلاف برخی مدالیته‌های سطحی، میدان مغناطیسی در حد مشخص می‌تواند از بافت نرم و حتی استخوان عبور کند؛ بنابراین بالقوه در پاتولوژی‌های عمقی (مثل بخش‌هایی از ستون فقرات یا لگن) نیز قابل استفاده است.

آشنایی با تاریخچه مگنت تراپی یا مغناطیس درمانی

استفاده از میدان‌های مغناطیسی و مگنت تراپی برای بهبود درد، اقدام مدرن و جدیدی نیست. از مدت‌ها قبل از این که فواید امروزی آنها درک شود‌، در طب باستان از روش‌های مغناطیسی برای درمان‌های پزشکی و توانبخشی استفاده شده است. سال‌ها قبل هندوها به درمان بیماری آرتروز با سنگ‌های مغناطیسی شده می‌پرداختند. پزشکان چینی پروتکل‌های کتبی را برای استفاده از سنگها در نقاط طب سوزنی تهیه می‌کردند. برخی شواهد نشان می‌دهد که پزشکان مصری از سنگهای ماسه‌ای با نظمی خاص استفاده می‌کردند و اینکه کلئوپاترا برای حفظ جوانی خود از آهن رباهای کوچک استفاده کرده است. در یونان باستان گزارش شده بود که بقراط از آهن ربا برای درد استفاده کرده و برای تسکین سردرد، سر را روی سنگ‌های مغناطیسی قرار داده‌اند.

بیشتر بخوانید: فیزیوتراپی زانو

انواع مگنت تراپی

در این قسمت از مطلب مگنت تراپی، به بیان و شرح خلاصه‌ای از انواع مگنت تراپی می‌پردازیم. همانطور که، ذکر شد در این روش درمانی به وسیله انرژی مغناطیسی به درمان مشکلاتی مانند کمردرد و پوکی استخوان می‌پردازند. در واقع خود این نوع درمان چندین مورد را در برمی‌گیرد و شامل نوع‌های زیر است:

• مگنت تراپی با طب سوزنی: متخصص طب سوزنی‌ آهن رباهایی را در قسمت‌هایی از بدن که در مسیر یا کانال انرژی قرار دارد، قرار می دهد. قرار دادن آهن‌ربا در کنار سوزن‌های کوچک بر روی بدن طب یک نوع روش درمانی مگنت تراپی است.

• مگنت تراپی ایستا:در این روش بدن به حالت‌های مختلفی با یک آهن‌ربا در تماس قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، بیمار بر روی یک تشک طبی که آهن‌ربایی درون آن قرار دارد دراز می‌کشد.

• مگنت تراپی با شارژ الکتریکی: درمان مگنت تراپی به طور معمول توسط پالس الکتریکی انجام می‌شود. اما در این حالت آهن‌ربایی که به کار می‌رود، امواج الکتریکی دارد.

• مگنت تراپی استاتیک (ثابت): در این روش پزشک مگنت‌های ثابت را بر روی ناحیه مورد نظر، برای بهبود و تسکین درد عضو آسیب دیده استفاده می‌کند. برای نمونه دستبند‌های مغناطیسی از این نوع هستند که برای در تماس قرار دادن مگنت با بدن به کار برده می‌شوند. از دیگر محصولات مغناطیسی با قیمت‌های متفاوت در بازار، می‌توان به گردنبندها، زانو بندها، کمربند طبی، شانه بندها و مچ ‌بندها، تشک‌ها، دستکش‌ها و کفی‌های کفش و … اشاره کرد.

• باندهای انعطاف پذیر: ساختار این نوع باندها از آهن و لاستیک است. این نوع باندها معمولا در کفی مغناطیسی کفش مورد استفاده قرار می‌گیرد و بیشتر به صورت نوار و ورقه ساخته می‌شوند.

• مگنت هماتیت:این نوع مگنت‌ها خاصیت طبیعی زیادی برای انسان‌ها دارد و به عنوان ابزارهای تزئینی به حالت مهره‌ها بکار برده می‌شوند.

• مگنت نئودیمیوم: این مگنت در جواهرات بکار برده می‌شوند اما در نقاطی خاص از طب سوزنی که بیشتر نقاط درد هستند هم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

• مگنت سرامیکی:این نوع مگنت‌ها از مخلوط خاک رس و پودر آهن ساخته می‌شود. این مگنت‌ها بیشتر جنبه درمانی دارند و در وسایلی مثل پد‌های بخصوص بدن و باندها استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید: فیزیوتراپی کمر

انواع میدان‌های مغناطیسی و پارامترهای مؤثر در مگنت‌تراپی

شدت، نوع و فرکانس میدان مغناطیسی از مهم‌ترین عواملی هستند که اثر درمانی را تعیین می‌کنند. در فیزیوتراپی، میدان‌ها معمولاً به دو شکل کلی تقسیم می‌شوند:

۱. میدان‌های مغناطیسی ایستا (Static Magnetic Field)

در این روش از آهن‌رباهای دائمی استفاده می‌شود که بدون نیاز به جریان برق، میدان یکنواختی ایجاد می‌کنند. این نوع بیشتر در محصولات پوشیدنی مثل دستبند، کمربند، زانوبند یا تشک مغناطیسی دیده می‌شود.

• شدت معمول: بین ۲۰۰ تا ۸۰۰ گاوس در سطح تماس

• کاربرد: بهبود دردهای سطحی، افزایش آرامش موضعی و کاهش تنش عضلانی

۲. میدان‌های مغناطیسی پالسی (PEMF یا Pulsed Electromagnetic Field)

در این حالت میدان مغناطیسی با پالس‌های منقطع و با فرکانس پایین (۵ تا ۲۰۰ هرتز) به بدن اعمال می‌شود. این روش بیشترین کاربرد پزشکی را دارد و در کلینیک‌های فیزیوتراپی برای درمان دیسک کمر، آرتروز و دردهای نوروپاتیک استفاده می‌شود.

• شدت معمول: بین ۱ تا ۵ میلی‌تسلا

• فرکانس پایین (۵–۱۰ هرتز): برای افزایش خون‌رسانی و شل شدن عضلات

• فرکانس متوسط (۲۰–۵۰ هرتز): برای کاهش التهاب و تحریک ترمیم بافت‌ها

• فرکانس بالا (۱۰۰–۲۰۰ هرتز): برای کاهش درد و تحریک سلول‌های عصبی

• مدت هر جلسه: ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بسته به نوع آسیب

۳. پارامترهای قابل تنظیم در دستگاه‌های مگنت‌تراپی

مگنت تراپی چگونه انجام می‌شود؟

در ابتدا بیمار روی تخت مخصوص‌ دراز می‌کشد. به بیماران توصیه می‌شود که در طول درمان لباس‌های راحتی بپوشند تا در حین درمان برای آن‌ها اذیت کننده نباشد، زیرا بر خلاف باور خیلی‌ها مگنت تراپی از روی لباس انجام می‌شود و با پوست مستیقما در ارتباط نیست. در اولین مرحله پزشک متخصص نواحی درد و آسیب دیده را در معرض موج‌های مغناطیسی قرار خواهد. ممکن است در این مرحله کمی احساس سوزش و درد به سراغ شما بیاید که اصلا جای نگرانی ندارد. در واقع این دردها و سوزش‌ها به صورت موقت است و از مراحل بعدی کم و کمتر می‌شود. تجربه نشان داده است درد بیماران در جلسات بعدی کاهش زیادی پیدا خواهد کرد. مدت این جلسات معمولا بین ۱۵ تا ۴۵ دقیقه است که با صلاح‌دید فیزیوتراپیست مشخص می‌شود. در تحقیقات اخیر، دانشمندان متوجه شده‌اند، مغناطیس با تحریک کانال‌های یون باعث بسته شدن سیگنال های عصبی درد می‌شود. دلیل این فرایند مرتبط بودن یون و مغناطیس است‌.حرکت یون‌ها در درون کانال‌های یون باعث انقباض عضلات و کنترل عصب‌های درد می‌شود.

پارامترهای بالینی و تنظیمات فیزیوتراپی در مگنت‌تراپی

میزان تأثیر مگنت‌تراپی به چند پارامتر مهم بستگی دارد که در هر جلسه توسط فیزیوتراپیست تعیین می‌شود. انتخاب فرکانس، شدت و مدت درمان بر اساس نوع بافت و هدف درمان (مثلاً تسکین درد یا بازسازی بافت) انجام می‌شود.

نکات تخصصی در تنظیم مگنت‌تراپی

• درمان همیشه باید با شدت پایین شروع شود و بسته به واکنش بیمار، به‌صورت تدریجی افزایش یابد.

• اگر بیمار احساس گرما یا مورمور شدن داشت، نشان‌دهنده پاسخ مثبت بافت به میدان مغناطیسی است.

• در درمان سردرد یا میگرن، نباید شدت میدان بیش از ۳ میلی‌تسلا باشد و زمان درمان نباید از ۱۰ دقیقه تجاوز کند.

• در بیماران دارای اختلال گردش خون یا فشار خون پایین، تنظیم فرکانس باید با احتیاط و در حد پایین انجام شود.

کاربرد مگنت تراپی در درمان چه بیماری‌هایی است؟

وقتی یک فرد دچار آسیب می‌شود و یکی از بافت‌های بدن صدمه می‌بیند، یون‌های با بار مثبت به سمت قسمت آسیب دیده می‌روند که موجب ورم و درد در آن قسمت می‌شود. بنابراین بایستی به حالت طبیعی خود یعنی به حالت دارای بار منفی برگردد. کاربرد روش درمانی مگنت تراپی در قسمت آسیب دیده موجب برقراری حالت تعادل الکترومغناطیسی طبیعی در آن قسمت و برطرف شدن نشانه‌های آسیب می‌گردد. مگنت تراپی برای رفع درد ناشی از آرتریت، گرفتگی کمر و سندروم پس از فلج اطفال استفاده می شود.

موارد کاربرد مگنت تراپی شامل گزینه‌‌های زیر است:

• سردردهای میگرنی و ام اس
• آرتروز ستون فقرات و آرتروز زانو
• اختلالات تنفسی مانند تنگی نفس
• شکستگی‌ها و پیچ خوردگی‌ها
• اختلالات دستگاه ایمنی
• آسیب‌‌های ورزشی
• گرفتگی عضلات
• پوکی استخوان
• آسیب‌های لگن
• عفونت مفاصل
• اختلال خواب
• درد سیاتیک

بیشتر بخوانید: شاک ویو درمانی

کاربرد مگنت‌تراپی بر اساس نوع درد و اندام بدن

مگنت‌تراپی تقریباً برای همه‌ی بافت‌های اسکلتی‌ـ‌عضلانی که دچار التهاب، کاهش خون‌رسانی یا تحلیل بافتی شده‌اند قابل استفاده است. اما تأثیر آن در هر بخش بدن و برای هر بیماری متفاوت است. جدول زیر رایج‌ترین اندام‌ها و بیماری‌هایی را که مگنت‌تراپی برایشان تجویز می‌شود نشان می‌دهد:

جدول کاربرد مگنت‌تراپی بر اساس اندام و بیماری

فواید و مزایای مگنت تراپی

روش مگنت تراپی اثر قابل توجهی در بهبود فعالیت‌های فیزیولوژیکی بدن دارد که شامل موارد زیر است:

• تقویت سیستم ایمنی بدن
• خارج کردن سموم‌دفع مواد زائد و ناخواسته از بدن
• بهبود فعالیت‌های ضد‌التهاب و عفونت در بدن
• برقراری تعادل در عملکرد و تنظیم میزان تولید هورمون اندوکرین
• افزایش ساخت آنزیم‌هایی که موجب کاهش ورم و اسیدیته ناشی از جراحت‌ها و مصدومیت‌ها
• کاهش التهاب در قسمت های آسیب دیده
• تولید کلاژن بیشتر در مفاصل آسیب‌دیده
• آزاد کردن مقادیر زیادی هورمون‌های اندورفین (به عنوان مسکن‌های طبیعی بدن) موجب بهبود سریع قسمت‌های آسیب دیده می‌شود.

اثر میدان مغناطیسی بر سلول‌ها

• میدان مغناطیسی با تغییر پتانسیل غشای سلولی، انتقال یون‌های سدیم و پتاسیم را متعادل می‌کند.

• باعث افزایش تولید ATP در میتوکندری‌ها می‌شود و انرژی درون‌سلولی را بالا می‌برد.

• نفوذ اکسیژن و مواد مغذی به سلول‌ها افزایش یافته و در نتیجه ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده تسریع می‌شود.

• تحریک مسیرهای آنزیمی موجب افزایش ساخت پروتئین و کلاژن در سلول‌های عضلانی و تاندونی می‌گردد.

۲. اثر میدان مغناطیسی بر استخوان

• مطالعات نشان داده‌اند که امواج پالسی (PEMF) فعالیت سلول‌های استخوان‌ساز یا استئوبلاست‌ها را افزایش می‌دهند.

• در بیماران مبتلا به شکستگی استخوان، میدان مغناطیسی می‌تواند زمان جوش‌خوردگی استخوان را تا ۳۰٪ کاهش دهد.

• خاصیت پیزوالکتریک استخوان در حضور میدان مغناطیسی تقویت شده و استخوان در مسیر درست بازسازی هدایت می‌شود.

• در درمان پوکی استخوان (استئوپوروز) نیز مگنت تراپی موجب حفظ تراکم و توده استخوانی می‌شود.

۳. اثر میدان مغناطیسی بر عروق خونی

• میدان‌های مغناطیسی باعث باز شدن مویرگ‌های پیش‌مویرگی (Precapillary Sphincters) می‌شوند و جریان خون موضعی را تا ۲۰۰٪ افزایش می‌دهند.

• این اثر، اکسیژن‌رسانی و دفع مواد سمی از سلول‌ها را بهبود داده و تورم (Edema) را کاهش می‌دهد.

• همچنین مگنت تراپی می‌تواند به تشکیل عروق جدید (Neovascularization) در نواحی آسیب‌دیده کمک کند که برای ترمیم زخم‌ها حیاتی است.

۴. اثر میدان مغناطیسی بر اعصاب

• مگنت تراپی باعث افزایش سنتز انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند استیل‌کولین و سروتونین می‌شود که نقش مهمی در تسکین درد و آرامش عضلانی دارند.

• تحریک اعصاب حسی موجب کاهش انتقال پیام درد به مغز شده و اثر تسکینی مشابه با داروهای مسکن ایجاد می‌کند.

• در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی یا آسیب نخاعی، میدان مغناطیسی می‌تواند بازسازی سلول‌های عصبی (Neural Regeneration) را تسهیل کند.

موارد منع کاربرد مگنت تراپی

مگنت تراپی در برخی از افراد منجر به مشکل می‌شود و منع مصرف دارد که به شرح زیر است:

• افرادی که ضربان ساز مصنوعی قلبی دارند.
• افرادی که کاشت حلزون گوش انجام داده‌اند.
• افراد مبتلا به بیماری‌های خونی
• مبتلایان به بیماری‌های عفونی شدید
• ابتلا به بیماری‌های مرتبط با متابولیسم بدن
• وجود زخم‌های باز و خونریزی دهنده
• زنان در دوران بارداری نباید تحت درمان با مگنت قرار بگیرند.
• افرادیکه از پمپ انسولین استفاده می کنند.

مگنت تراپی برای دیسک کمر

نتایج تحقیقات نشان می دهد که استفاده از مگنت تراپی در کنار سایر روش های مرسوم برای درمان دیسک کمر می تواند سبب بهبود قبل توجه علائم شود. مگنت تراپی علاوه بر رفع علائم منجر به بازسازی سریعتر بافت ها می شود و جریان خون را افزایش می دهد. مگنت تراپی همچنین سبب رفع افسردگی در بیماران می شود؛ به همین دلیل در درمان افسردگی بیماران مبتلا به دیسک کمر به خصوص بعد از جراحی دیسک کمر تاثیر دارد.

مکملی مطمئن در کنار مگنت‌تراپی برای تسکین کمردرد و زانودرد

در روند درمان غیرتهاجمی بیماری‌هایی مانند دیسک کمر، آرتروز و سیاتیک، معمولاً ترکیب روش‌های فیزیوتراپی مثل مگنت‌تراپی با ابزارهای درمانی پوشیدنی، تأثیر به‌مراتب بیشتری دارد. اگر درگیر کمردرد مزمن هستید یا دوران ریکاوری بعد از جراحی دیسک را می‌گذرانید، استفاده از کمربند پلاتینر می‌تواند مکمل مؤثری برای تسریع روند درمان باشد. این کمربند از ترکیب سه فناوری مدرن شامل امواج اولتراسوند، گرمای مادون‌قرمز و تکنیک پیشرفته کلاک‌پالس استفاده می‌کند تا به عمق عضلات و اعصاب نفوذ کرده و التهاب‌های پنهان را کاهش دهد. برای کسانی که به‌دنبال درمان تدریجی و ایمن زانودرد ناشی از آرتروز، ساییدگی مفصل یا آسیب‌های ورزشی هستند، زانوبند زاپیامکس نیز عملکرد مشابهی دارد. این زانوبند در حالت استراحت به برق متصل می‌شود و با کمک همان فناوری سه‌گانه، بدون نیاز به دارو، درد و خشکی مفصل را کاهش می‌دهد. ترکیب این محصولات با روش‌هایی مانند مگنت‌تراپی، تجربه‌ای هدفمند و چندوجهی از درمان غیرتهاجمی را فراهم می‌کند که هم در منزل و هم در کلینیک قابل پیگیری است. برای مشاهده قمیت پلاتینر رو قیمت زاپیامکس کافیست وارد لینک شوید.

برای دیسک کمر مگنت تراپی بهتر است یا لیزر؟

تحقیقات نشان می دهد که هم لیزر کم انرژی و هم میدان مغناطیسی روشهای موثری برای درمان درد و محدودیت تحرک ستون فقرات هستند. البته نتیجه این تحقیق نشان داد که لیزردرمانی کارایی بیشتری دارد. با این حال نتیجه این تحقیق نشان داد که مگنت تراپی برای دیسک کمر انعطاف پذیری و دامنه حرکت بیشتری را برای مبتلایان به بیماری دژنراتیو دیسک کمر فرآهم می کند.

مقایسه مگنت‌تراپی با سایر روش‌های فیزیوتراپی

مگنت‌تراپی، لیزردرمانی، اولتراسوند و الکتروتراپی همگی جزء درمان‌های فیزیوتراپی غیرتهاجمی هستند که برای کاهش درد، التهاب و ترمیم بافت استفاده می‌شوند. هرکدام از این روش‌ها مکانیسم، مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند. در جدول زیر تفاوت‌های اصلی آن‌ها را مشاهده می‌کنید:

جدول مقایسه‌ای روش‌های فیزیوتراپی

هزینه مگنت تراپی چقدر است؟

هزینه مگنت تراپی از جمله موضوعاتی است که بسیار مورد پرسش گری قرار می‌گیرد. اما واقعیت این است که این روش در مراکز درمانی مختلف انجام می‌شود و تحت حمایت شرکت‌های بیمه قرار نمی‌گیرد. از این رو نمی‌توان هزینه‌ای ثابت را برای آن تعیین کرد و بیشتر به تجربه و مهارت پزشک به همراه محدوده جغرافیایی مطب نیز مربوط می‌شود. از سوی دیگر هزینه به نسبت تعداد جلسات و نواحی مختلفی که انجام می‌شود تغییر می‌کند و از این جهت شما ابتدا باید تحت معاینات قرار بگیرید تا در نهایت هزینه جلسات درمانی شما تعیین شود.

عوارض مگنت تراپی چیست؟

مگنت تراپی یک روش درمانی ایمن برای کاهش درد ناشی از بیماری های مختلف است؛ برخی از بیماران ممکن است علائمی مانند سرگیجه، انرزی کم، تپش قلب، حالت تهوع و استفراغ شود. عوارض جانبی می تواند شامل کاهش فشار خون و یا در نواحی تماس پوشت با مگنت دچار خارش، سوزش و تحریکات پوستی شود. با این حال عوارض جانبی تنها در درصد بسیار پایینی از بیماران مشاهده می شود.

آیا مگنت تراپی واقعا موثر است؟

اثرات مگنت تراپی می تواند در درمان بیماری های مختلف اثرات متفاوتی داشته باشد. به عنوان مثال:

• مگنت تراپی در درمان آرتروز: تحقیقات نشان داده است که مگنت تراپی در کاهش علائم آرتروز زانو، دست، گردن و مچ پا موثر است. همچنین تحقیقی که در سال 2018 انجام شد نشان داد جلسات مگنت تراپی کمتر از 30 دقیقه اثرات مطلوب تری نشان می دهد.
• مگنت تراپی برای درمان فیبرومیالژیا: نتایج تحقیقی در سال 2021 نشان داد که مگنت تراپی در درمان فیبرومیالژیا تاثیری ندارد.
• مگنت تراپی درد پایین کمر: نتایج تحقیقی نشان داد که 2 تا 7 جلسه مگنت تراپی در درمان درد پایین کمر موثر است.
• مگنت تراپی و درد شانه: تحقیقات نشان داد که مگنت تراپی در درمان درد شانه تاثیر کمی دارد.
• مگنت تراپی و سندروم تونل کارپال: تحقیقات زیادی در این زمینه صورت نگرفته است.
• مگنت تراپی و سرطان: تحقیقات نشان داد که مگنت تراپی نمی تواند اثرات موثری در کاهش درد بیماران مبتلا به سرطان داشته باشد.

مگنت‌‌تراپی بی‌خطر، غیر تهاجمی و 100% طبیعی هستند و هیچ‌گونه عوارض جانبی ندارند. همچنین برای استفاده از آن‌ها نیازی به استفاده از هیچ‌گونه داروی شیمیایی نیست. بسیاری از بیماران گزارش کرده‌اند که کمردرد و سایر علائم آن‌ها پس از استفاده از مگنت‌ تراپی به‌صورت قابل توجهی بهبود یافته است. مگنت تراپی هنوز در مراحل اولیه قرار دارد و در حال تکامل است که در این مقاله توضیح دادیم مگنت تراپی چیست. به انواع مگنت تراپی، کاربرد مگنت تراپی، موارد منع مصرف و هزینه آن نیز اشاره کردیم.

سؤالات متداول درباره مگنت‌تراپی

۱. مگنت‌تراپی چیست و چگونه باعث کاهش درد می‌شود؟
مگنت‌تراپی با ارسال امواج مغناطیسی پالسی به بدن، جریان الکتریکی ضعیفی در بافت‌ها ایجاد می‌کند که باعث افزایش اکسیژن‌رسانی، بهبود گردش خون و مهار پیام‌های درد در مغز می‌شود.

۲. آیا مگنت‌تراپی برای درمان دیسک کمر مؤثر است؟
بله. مگنت‌تراپی با کاهش التهاب اطراف عصب سیاتیک و افزایش بازسازی سلولی، درد دیسک کمر را تسکین می‌دهد و روند ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده را تسریع می‌کند.

۳. مگنت‌تراپی برای چه بیماری‌هایی کاربرد دارد؟
مگنت‌تراپی برای درمان دیسک کمر و گردن، آرتروز زانو، پوکی استخوان، آسیب رباط‌ها، درد سیاتیک، تاندونیت، فیبرومیالژیا و اسپاسم‌های عضلانی استفاده می‌شود.

۴. آیا مگنت‌تراپی عوارض دارد؟
مگنت‌تراپی روش ایمن و غیرتهاجمی است. با این حال ممکن است در برخی بیماران علائم خفیفی مانند سرگیجه یا خستگی موقت ایجاد شود که معمولاً گذرا است.

۵. چند جلسه مگنت‌تراپی برای بهبود درد نیاز است؟
تعداد جلسات بسته به نوع بیماری و شدت علائم بین ۸ تا ۲۰ جلسه متغیر است. معمولاً بعد از ۳ تا ۵ جلسه نخست، کاهش درد و افزایش حرکت قابل‌مشاهده است.

۶. تفاوت مگنت‌تراپی با لیزردرمانی چیست؟
لیزردرمانی روی بافت‌های سطحی اثر می‌گذارد، درحالی‌که مگنت‌تراپی تا عمق بافت‌های عضلانی و استخوانی نفوذ می‌کند. لیزر برای ترمیم زخم مفیدتر است و مگنت‌تراپی برای دردهای عمقی و التهابی کاربرد دارد.

۷. آیا می‌توان مگنت‌تراپی را در منزل انجام داد؟
بله. با استفاده از دستگاه‌های خانگی یا کمربندهای درمانی مانند پلاتینر تراپی می‌توان اصول مگنت‌تراپی را در خانه ادامه داد. این دستگاه با امواج مادون‌قرمز و اولتراسوند، عملکردی مشابه مگنت‌تراپی حرفه‌ای در کلینیک دارد.